متن چکیده
مقدمه: کمردرد مزمن در سالمندان (≥۶۵ سال) یکی از شایع‌ترین اختلالات اسکلتی–عضلانی است که با کاهش عملکرد جسمانی، افت استقلال در فعالیت‌های روزمره و کاهش کیفیت زندگی مرتبط با سلامت همراه است. با توجه به محدودیت‌ها و عوارض درمان‌های دارویی در این جمعیت، مداخلات تمرینی ساختارمند به‌عنوان رویکردی ایمن و مؤثر مورد توجه قرار گرفته‌اند. هدف این مرور روایتی، تلفیق شواهد موجود درباره تأثیر مداخلات تمرینی ساختارمند بر شدت درد و عملکرد جسمانی در سالمندان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود.
روش پژوهش: جستجوی منابع در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar طی بازه زمانی ژانویه 2015 تا دسامبر ۲۰۲۵ انجام شد. کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده، مرورهای نظام‌مند و فراتحلیل‌هایی که تمرینات هوازی، مقاومتی، انعطاف‌پذیری، تعادلی و ذهن–بدن را در سالمندان ≥۶۵ سال بررسی کرده بودند، وارد مطالعه شدند. شاخص‌های اصلی شامل شدت درد و ناتوانی، و شاخص‌های ثانویه شامل عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی بودند.
یافته ها: یافته ها نشان داد مداخلات تمرینی موجب کاهش خفیف تا متوسط اما معنادار بالینی در شدت درد و ناتوانی در سالمندان می‌شوند. تمرینات ترکیبی و فرمحور، به‌ویژه ترکیب تمرینات هوازی و مقاومتی با مؤلفه‌های تعادلی، بیشترین تأثیر را بر بهبود عملکرد و حفظ استقلال سالمندان دارند.
نتیجه‌گیری: تمرینات ساختارمند را می‌توان به‌عنوان مرحله اول درمان غیر دارویی در مدیریت کمردرد مزمن سالمندان در نظر گرفت، هرچند انجام مطالعات با کیفیت بالاتر و پیگیری‌های طولانی‌مدت ضروری است.